37e Fly Wheeler: Nood en verlangen naar een positief realistisch verhaal
27/10/2026
We beleven speciale en turbulente tijden. Er vinden grote omwentelingen en ontwrichtende veranderingen plaats. De uitdagingen stellen zich op alle niveaus : voor jezelf, groep en organisatie waar je deel vanuit maakt en de samenleving (van lokaal tot de wereldgemeenschap). Geopolitieke risico’s, economie en koopkracht, technologie (AI e.a.), klimaat, enz. zijn in hun onderlinge samenhang geen kleine uitdagingen. De realiteit is onvoorspelbaar en onzeker. Dat zorgt voor twijfel, druk en spanning op alle niveaus. Er is nood en een verlangen naar een positief realistisch verhaal dat de harde realiteit onder ogen ziet en een positief toekomstperspectief kan bieden. Leiders en volgers op elk niveau hebben hier een opdracht. Velen twijfelen en maken zich zorgen over hun toekomstperspectief. Dat vraagt om leiders die een positief perspectief bieden dat een plek en toekomst voor iedereen kan bieden en mogelijk maakt. Leiders die samen met hun mensen richting zoeken en geven zodat er inclusieve vooruitgang mogelijk is. Daarbij dienen we ook de vraag te beantwoorden ‘welke vooruitgang voor wie?’. Beide vragen hebben een verschuiving van ego-systeem gedreven gedrag naar eco-systeem gedreven gedrag nodig. Recepten en zekerheden zijn er niet. Het gaat om samen verkennen en zoeken welke richting we uitwillen en welke paden ons daar naartoe kunnen leiden. We zullen slim moeten experimenteren en innoveren. Leiders die richting kunnen geven, de rust bewaren en de rede laten zegevieren kunnen dit in goede banen leiden. Geen leiders die de indruk en verwachting wekken dat ze het allemaal weten en dat het enige wat we moeten doen is hun te volgen en daarbij onnodig polariseren. Telkens opnieuw worden er onrealistische en te hoge verwachtingen geschapen die alleen maar tot teleurstelling kunnen leiden. We hebben een positief realistisch verhaal (en geen fake stories) en aanpak nodig die niet onnodig polariseert. Die mensen samenbrengt en laat samenwerken aan een gedeelde toekomst. Eentje waarbij verschil van mening en belang kan overstegen worden. Waarbij verschil en polariteit niet tot onnodige en vijandige polarisering leidt. Dat klinkt eenvoudig op papier. In de praktijk vraagt dit een open geest, open debat en dialoog en hard werken. Vals simpel op het eerste zicht. Maar zoals Willem van Oranje zei : ‘je hoeft niet te hopen om te ondernemen, noch te slagen om vol te houden’.
36e FLY wheeler: goed genoeg leiderschap
19/05/2026
Ik ga nog even door op het thema goed genoeg leiderschap. In het werk dat ikzelf en wij met FLY doen valt het me op dat heel wat leiders zichzelf heel wat druk opleggen om aan de verwachtingen te voldoen die ze zelf stellen of waaraan ze menen te moeten voldoen. Als ik bespreekbaar maak dat ‘goed genoeg leiderschap’ nastreven wellicht een beter en duurzamer pad is resoneert dat dikwijls. Niet noodzakelijk in eerste instantie. Als jij dit leest denk misschien ook dat dit niet is wat we nu nodig hebben. Is dit niet een gebrek aan ambitie, zelfgenoegzaam… ‘Think again’ zou Adam Grant zeggen. Voor ons in FLY betekent ‘goed genoeg leiderschap’ niet dat je niet streeft naar verbeteren en excelleren. Goed genoeg leiderschap en blijven verbeteren gaan perfect samen. Perfect leiderschap bestaat immers niet. Perfectionisme wel. Perfectionisme is de drang om alles foutloos, perfect te willen uitvoeren. Het wordt vaak gedreven door angst voor falen en de behoefte om controle te houden. Hoewel het zorgt voor kwaliteit en oog voor detail, kan het leiden tot veel (onnodige) druk, uitstelgedrag en uitputting. Zeker in onzekere en turbulente tijden is dit niet helpend. In deze tijden is het nog meer dan anders uitgaan van radicale onzekerheid, waarbij je moet verkennen, onderzoeken, experimenteren en evenwicht zoeken. Dit kan lukken of mislukken. Het is niet allemaal maakbaar en controleerbaar. Daarvoor hoef je jezelf niet te flagelleren, schuldig te voelen of te schamen. Leiderschap is een proces en is altijd in wording. De uitkomst, het resultaat kan je niet altijd voorspellen en beheers je niet altijd. Het proces en de inspanning, doorzetten en volhouden kan je wel beheersen. Leiderschap is geen rechte lijn. Positief realistische verwachtingen zijn daarbij een betere gids dan overtrokken verwachtingen. Door welke verwachtingen van jezelf of anderen laat jij je leiden? Goed genoeg leiderschap vraagt om volgehouden zoeken, verbeteren, bijleren, ontwikkelen en groeien. Resultaten volgen dan wel. Kunnen de mindset toelaten dat je het goed genoeg doet en goed genoeg bent is een gezondere basis om duurzaam te blijven groeien en je opdracht werkbaar te houden. Vanuit een gezonde mildheid er blijven voor gaan. Als je hierdoor aangesproken wordt en er mee aan de slag wil ben je welkom op ons nieuw leiderschapsprogramma. We laten ons mee inspireren door de Stoïcijnen en vooral Epictetus. ‘Aanvaard alles en leg je nergens bij neer’.
35e FLY wheeler: good KOMPANY
27/04/2026
We worden al een tijdje met een merkwaardige paradox geconfronteerd in ons landje. Er gaat veel aandacht naar welzijn en tegelijkertijd is er sprake van toenemende burnout, stress, vooral ook bij jonge mensen. We kunnen hier op verschillende manieren, vanuit verschillende perspectieven naar kijken. Is er iets met onze weerbaarheid aan de hand? Geven we er teveel (burnout en welzijn) aandacht aan, waardoor het precies toeneemt. Wat je aandacht geeft schijnt te groeien. Praten we het onszelf aan of is er wel degelijk iets aan de hand? … Een paradox los je meestal niet op door op één zijde te focussen. Het lijkt mij zinvoller om te kijken hoe we die kunnen overstijgen. En nagaan of er iets is, speelt dat de twee met elkaar lijkt te verbinden. Ik raak meer en meer overtuigd dat het ondermeer veel te maken heeft met ‘VERWACHTINGEN’. Verwachtingen waaraan wij menen te moeten voldoen. Verwachtingen van anderen, van de omgeving,… verwachtingen die wij internaliseren en onszelf opleggen. Deze verwachtingen krijgen overgewicht, raken uit evenwicht. Het lijkt erop dat alles geweldig, top…moet zijn. Op alle terreinen van het leven in alle fasen van het leven. Ik moet de perfecte partner zijn, moeder/vader, kind, vriend(in).. Ik moet de perfecte medewerker zijn, perfecte sportman.. Op sociale media wordt dit lekker versterkt. Als je daar vaststelt wat een geweldige levens iedereen toch wel leid. Het wordt toxische positiviteit. Je zou je voor minder niet zo goed gaan voelen, uitgeput geraken…. Voeg daar bovenop nog een behoorlijke dosis onveiligheid en onzekerheid die ons momenteel omringt en je krijgt een goede cocktail om de druk wat te hoog op te voeren. Die druk zoekt ergens een ventiel. Allemaal goed en wel, ‘HOE kan het dan anders?’ hoor ik je denken. Ik denk dat een belangrijk deel van de oplossing kan liggen in het combineren van mildheid en beter doen. Ik noem het graag ‘goed genoeg leiderschap’ (partnerschap, ouderschap….) Dat vraagt anders en gezonder omgaan (naar mijn smaak) met verwachtingen. Daar ligt wellicht een deel van de sleutel om welzijn en druk te combineren en duurzaam vol te houden. Niet alles kan en moet (tegelijkertijd). Als ik mijn best doe, doe ik het goed genoeg, ben ik goed genoeg en is het goed genoeg. Ik kies waar en hoe ik mijn best doe, verbeter en groei en streef. Ik durf kiezen, ja en vooral nee zeggen. Grenzen trekken en aanhouden. Als je nu denkt dat we dan de wedstrijd gaan verliezen, denk dan maar vlug anders. Presteren en streven naar is niet tegengesteld aan mildheid en goed genoeg. Presteren en plezier kunnen samengaan, zouden best samengaan. Zonder aan glory hunting te doen is Vincent Kompany misschien een mooi voorbeeld van deze aanpak. (top) Presteren en plezier lijkt mooi samen te gaan. It’s the process stupid. Het plezier van leren en groeien zorgt uiteindelijk voor prestaties. Het proces helpt de paradox overstijgen. De discipline van blijven zoeken, proberen, leren en groeien. De discipline van topsporters.







